Samopoczucie troszkę lepsze i humor też. Chyba cierpię na bezsenność a raczej jej ataki, budzę sie po kilka razy... no i koniec, kompletny brak chęci do snu dalszego. W głowie pełno myśli i to one to wszystko chyba powodują no albo jestem już maksymalnie kopnięta. Muszę się pouczyć a lenia mam jak zwykle. I jak tu zdobywać wykształcenie wyższe.
Nie mogę tu wszystkiego napisać na co mam ochotę, zapewne ulżyło by mi ale pozostaje mi tylko się męczyć... Nie mam ochoty być z każdego słowa rozliczana i nie mam ochoty tłumaczyć każdego zdania i jego kontekstu. Mam po prostu dość tego życia, bo jest do dupy i niczego dobrego nie rokuje. No ba, nie rokuje pozytywnie na temat tego o czym marze.
A zapomniałam, marzenia w pewnych zasranych kwestiach nie mogą mieć miejsca, chociaż w tych wszystkich romantycznych filmach i książkach mają one miejsce. Ważna jest tylko przyszłość i konkrety, konkretni ludzie, stanowiska, kwoty. To co jest znane, jest wiadome, niezmienne po prostu wygodne i takie cholernie praktyczne. A może mam zwidy gdy widzę w ludziach obok mnie gdzieś niedaleko podobne myśli i poglądy? Oni wcale nie starają sie kochać, cieszyć życiem i godzić to wszystko z praktyczna proza życia. Możliwe, że sie mylę. Gdy nie ma sie z tym kontaktu albo znikomy to człowiek zaczyna wierzyć w to co kiedyś było dla niego nie realne, co traktował jako truciznę która mogła uśmiercić, zatruć jego życie. Powoli umiera i zaczyna żyć konkretami, bo tak chcą inni a on zaś chce sprostać ich wymaganiom by ich uszczęśliwić...
Nie mogę tu wszystkiego napisać na co mam ochotę, zapewne ulżyło by mi ale pozostaje mi tylko się męczyć... Nie mam ochoty być z każdego słowa rozliczana i nie mam ochoty tłumaczyć każdego zdania i jego kontekstu. Mam po prostu dość tego życia, bo jest do dupy i niczego dobrego nie rokuje. No ba, nie rokuje pozytywnie na temat tego o czym marze.
A zapomniałam, marzenia w pewnych zasranych kwestiach nie mogą mieć miejsca, chociaż w tych wszystkich romantycznych filmach i książkach mają one miejsce. Ważna jest tylko przyszłość i konkrety, konkretni ludzie, stanowiska, kwoty. To co jest znane, jest wiadome, niezmienne po prostu wygodne i takie cholernie praktyczne. A może mam zwidy gdy widzę w ludziach obok mnie gdzieś niedaleko podobne myśli i poglądy? Oni wcale nie starają sie kochać, cieszyć życiem i godzić to wszystko z praktyczna proza życia. Możliwe, że sie mylę. Gdy nie ma sie z tym kontaktu albo znikomy to człowiek zaczyna wierzyć w to co kiedyś było dla niego nie realne, co traktował jako truciznę która mogła uśmiercić, zatruć jego życie. Powoli umiera i zaczyna żyć konkretami, bo tak chcą inni a on zaś chce sprostać ich wymaganiom by ich uszczęśliwić...
Name:
Komentarze:
